2 اختلاف شيعه از مسئله امامت مسئلهء حكميت 25 . در اين هنگام ، سپاه معاويه و عمرو عاص قرآن‌ها را برافراشتند و على ( ع ) و اصحابش را به داورى [ قرآن ] فراخوانده ، گفتند : ميان ما و شما قرآن قضاوت كند . على ( ع ) به اين خواسته پاسخ مثبت داد . معاويه عمرو عاص را به حكميت برگزيد و على ( ع ) ابو موسى اشعرى را حكم قرار داد . [ روز داورى ] ابو موسى ، على ( ع ) را از حكومت عزل كرد و مردم را به رهبرى عبد الله بن عمر فراخواند . عمرو عاص نيز على ( ع ) را از امامت خلع كرد و آن را براى معاويه تثبيت نمود . گروهى از اصحاب على ( ع ) كه همان « شراة » بودند ، تصميم داوران را رد كرده به على ( ع ) گفتند : « از آنجا كه در دين خدا مردان را [ به جاى قرآن ] حكم قراردادى كافر شدى و ما نيز كه در حكميت فرمان تو را پذيرفتيم ، كافر شده‌ايم . » در حالىكه هم اينان بودند كه او را به پذيرش حكميت واداشته از او خواسته بودند كه به اين امر تن دهد . آنگاه افزودند : « ما اكنون از كفر خويش توبه كرده ، اعتراف مىكنيم كه هيچ حاكميتى جز براى خدا نيست ، هرچند كافران [ اين سخن را ] نپسندند . تو نيز هرگاه از كفرى كه در آن شريك ما بودى توبه كنى و باز گردى ، ما به سوى تو بازگشته و به امامت و پيشوايى تو تن مىدهيم و همراه با تو به جنگ با شاميان برمىخيزيم ؛ ولى اگر